از روی همه مردم کشورم شرمسارم که از کشور امن استرالیا چشم به فعالیت هاشون دوختم. چاره ای جز ترک وطن نداشتم اما بدونید اینجا قلبم برای همه تون می تپه.
خدا به همراهتون. آرزوی پیروزی.

Sunday, February 13, 2011

چه وقتی ریزش نیروهای مزدور بسیجی و سپاهی به نفع مردم شروع میشه؟

من سعی در دعوت به خشونت ندارم. اما در هرحالتی خشونت اجتناب ناپذیره. مگر اینکه مردم برن بگن مرگ بر حسنی مبارک و ازین صحبتها و عصری هم خوش و خرم برگردن خونه. اما اگه بخوان برعلیه حکومت دیکتاتوری سید علی شعار بدن که ظاهرا قرار براینه، پس درگیری حتمی خواهد بود و نرمش نشون دادن از طرف مردم یعنی خودکشی جنبش سبز.

اگر هم بخوان فردا شب و شبهای آینده رو در خیابون بمونن باز هم برای متفرق کردنشون مزدوران به خشونت رو میارن و باز هم نرمش نشون دادن از طرف مردم یعنی رفتن به خونه ها و همون خود کشی جنبش سبز.

پس اگه به ادامه راه جنبش و سرنگونی حکومت فکر میکنیم باید تکلیفمون با خودمون یکسره باشه و بدونیم در صورت حمله به مردم و کشتن مردم حتما ازشون کشته گرفته میشه.

فقط زمانی این دژخیم ها حساب کار دستشون میاد که چندتا کشته بدن. اون وقته که ریزش نیروهاشون شروع میشه. نه وقتی که گل و شیرینی از مردم بگیرن. چون این نمک به حروم ها این چیزها رو نمی فهمن و اگه هر پنج انگشت رو با عسل وارد دهنشون کنی حتما همه رو گاز می گیرن.
فقط وقتی نیروهاشون به نفع مردم ریزش می کنن که بفهمن هوا پسه و بحث مرگ و زندگی در بینه. همین و بس. با نامرد باید مثل خودش برخورد کرد.
به امید پیروزی

اجازه مصادره راهپیمایی فردا رو به نفع حکومت ندیم/ یک احتمال در برخورد حکومت با راهپیمایی فردای مردم

به نظر من حکومت در خوش بینانه ترین حالت، قبل از تاریکی هوا به تظاهرات مردم حمله نمیکنه و اجازه میده این راهپیمایی به طور مسالمت آمیز برگزار بشه و حتی شاید خودشون هم با مردم در حمایت از مصری ها هم صدایی کنن و مشتی فیلم و عکس تهیه کنن و بگن همونطور که قرار بود این راهپیمایی در حمایت از مردم مصر برگزار شد و ما هم حقوق ملت رو محترم شمردیم و اجازه برگزاری مسالمت آمیز این تجمع رو دادیم و سعی کنه ازین حرکت به نفع خودش بهره برداری کنه.

بنابرین مردم باید دو نکته حساس و حیاتی رو فراموش نکنند.
یکی اینکه شعارهای مرگ بر خامنه ای یا شعارهایی که مخاطب مستقیمش خامنه ای و دولت جنایتکار ایران باشه رو حتما تکرار کنن چون ممکنه حکومت در خبررسانی بعد از 25 بهمن شعار مرگ بر دیکتاتور رو به نفی دیکتاتوری در مصر و جاهای دیگه تعبیر و تبلیغ کنه.

به هیچ وجه اجازه بهره برداری یا مصادره حرکت به نفع حکومت رو نباید به این دولت داد.

دومین مورد هم اینه که به هیچ عنوان خیابون رو در شب نباید ترک کرد.
در این حالت حمله به تجمع مردم حتمی خواهد بود و اگر در طول روز به مردم حمله نشه، در شب یا عصر و زمانی که استقرار مردم توی خیابونها براشون خطرساز شد، برای متفرق کردن مردم حتما به خشونت رو میارن.
بنابرین اگر مردم بخوان با آرامش برخورد کنن هیچ چاره ای جز ترک خیابون براشون نمیمونه. به نظر من باید سعی کرد در طول بعد از ظهر راهپیمایی رو تا حد ممکن به دور از خشونت و با شعارهایی که مستقیما حکومت رو هدف میگیره انجام داد و در صورت وحشیگری مزدوران، با اونها مثل خودشون و حتی بدتر برخورد بشه و دیگه اینکه به هیچ عنوان اجازه متفرق کردن جمعیت در وقت شب یا غروب، بهشون داده نشه و اولین حملات رو به سختی پاسخ داد.
فقط زمانی این دژخیم ها حساب کار دستشون میاد که چندتا کشته بدن. اون وقته که ریزش نیروهاشون شروع میشه. نه وقتی که گل و شیرینی از مردم بگیرن. چون این نمک به حروم ها این چیزها رو نمی فهمن و اگه هر پنج انگشت رو با عسل وارد دهنشون کنی حتما همه رو گاز می گیرن.
فقط وقتی نیروهاشون به نفع مردم ریزش می کنن که بفهمن هوا پسه و بحث مرگ و زندگی در بینه. همین و بس. با نامرد باید مثل خودش برخورد کرد.
به امید پیروزی

فردا ما با یک مشت مزدور ترسوی بزدل روبرو هستیم نه یک گارد ضد شورش واقعی!

هموطنان عزیز فراموش نکنید که با یک مشت مزدور ترسوی اجیر شده روبرو هستید که به محض واکنش خشن، از ترس متواری میشن.

ازتون خواهش میکنم این بار به این مزدوران بزدل امون ندید و به محض اینکه به اجتماعتون حمله کردن شما هم به اونها حمله کنید و اجازه ندید تجمع رو متفرق کنن. اینها به حدی ترسو هستن که با کوچک ترین واکنش مردم از ترس دو تا مشت و لگد خوردن دمشون رو روی کولشون میگذارن و پا به فرار میگذارن.

اگه کسی رو دستگیر کردن خواهشا به کمکش برید و اجازه ندید هیچکس رو با خودشون ببرن.
همونطور که تجربه به همه نشون داده به محض هجوم جمعیت، اینها کسی رو که دستگیر کردن رها میکنن و پا به فرار میگذارن.

به یاد داشته باشید که این آخرین فرصته و اگه اینبار با پافشاری مردم این اعتراضات دنباله دار و گسترده تر نشه، دیگه هیچوقت شاید مجالی به این شکل دست نده.

به هیچ وجه خیابون رو نباید ترک کرد.
رمز موفقیت حضور شبانه روزی در خیابونه و بس. در غیر اینصورت امکان تجمع در صبح روز بعد وجود نداره.
با تجمع مردم تو خیابون همه چی از نرمال خودش خارج میشه. رفت و آمد و تردد ماشین ها و حضور مردم در محلهای کارشون از این دست هستن.
باید طوری سیستم عادی زندگی مختل بشه و همه چی به شکل شرایط انقلابی در بیاد که همه متوجه بشن اینبار یه راهپیمایی ساده نیست که با چندتا شلیک و باتون و حمله موتور سوار متفرق بشه.
اونوقت می بینیم که هر لحظه به همراهان مردم افزوده میشه و تنها از این طریقه که میشه قشرهای محافضه کارتر جامعه رو به صحنه مبارزه وارد کرد.

چشم امید همه ما به شماست. اینجا براتون دعا و هرکاری از دستمون بربیاد می کنیم.